घिरत आईन शरद बहार,
मंद-मंद बहत बयार,
बाजै मोहन मुरली तान,
आवनि गीत गावै छै।।
शृंगारे अंबर नील बसन,
धवल मेघ बिराजै गगन,
शरद छबि धरि आँगन मोरे,
कुसुम-सजित धरनी रे।।
आयो-आयो सजना सजनी,
छायो उमंग दिवस रजनी,
शैलपुत्री पद-पंकज भयो,
सकल संसार बंदै छै।।
साजै शिउली काश-कुसुम,
महकत अवनि अति सुरम,
दश-दिशि गूँजै हरष अपार,
घर मा आवत गौरि रे।।
बहत पवन मृदु मंद,
सुरभि गावै अति आनंद,
चारुहुँ दिसि खुसियाली छावै,
बिटिया मैके बिराजै छै।।
सिंदूर, ढाक अरु शंख गूँजै,
चली पार्वती अपने कुंजे,
सूना भयो री अँगना हमारो,
फिरि अइयो माँ द्वारे रे।।
जगत-जननी अंगना बिराजै,
घर घर मंगल कुसल समाजै,
कहत 'इंद्र' हाथ पसारे,
सब जन पिआर दीजै रे।।
-इन्द्रजीत राय
- हम उम्मीद करते हैं कि यह पाठक की स्वरचित रचना है। अपनी रचना भेजने के लिए यहां क्लिक करें।
कमेंट
कमेंट X